Artykuły
Oto lista artykułów dostępnych w kategorii: OKULISTYKA - OPERACJE
Zaćma jest dolegliwością, kojarzącą się zazwyczaj z osobami starszymi. Choroba ta może mieć również postać wrodzoną, która rozwija się już w życiu płodowym człowieka w wyniku predyspozycji genetycznych lub niektórych chorób. Jednym z wrodzonych typów zaćmy jest zaćma błoniasta, i to na niej skupimy się w tym artykule.
Operacja zaćmy jest jednym z najczęściej przeprowadzanych zabiegów okulistycznych na całym świecie, a jej celem jest przywrócenie pacjentom ostrości widzenia poprzez usunięcie zmętniałej soczewki oka i zastąpienie jej sztuczną. Po operacji kluczowym elementem procesu zdrowienia jest odpowiednia pielęgnacja oraz stosowanie wskazanych przez lekarza środków ochronnych, takich jak opatrunek. Wielu pacjentów zastanawia się, jak długo należy nosić taki opatrunek oraz jakie są jego funkcje w procesie rehabilitacji pooperacyjnej. W niniejszym artykule przyjrzymy się zaleceniom lekarzy, wskazaniom do stosowania opatrunku oraz czynnikom, które mogą wpływać na czas jego noszenia, aby pomóc pacjentom lepiej zrozumieć ten istotny aspekt powrotu do pełnej sprawności.
Zaćma, inaczej katarakta, wywołuje zmętnienie soczewki wewnątrzgałkowej. Dotknięci nią pacjenci skarżą się na niewyraźne, zamglone widzenie, trudności z oceną odległości, gorsze postrzeganie kolorów. Choroba zazwyczaj dotyka osoby w podeszłym wieku, ale może rozwinąć się także z powodu obciążeń genetycznych, nadużywania alkoholu, palenia papierosów, innych chorób (np. cukrzycy).
Stożek rogówki to rzadka dolegliwość (pojawia się u jednej na 2 000 osób), która jednak znacznie utrudnia prawidłowe widzenie. Inna nazwa to „keratoconus”, i oznacza degeneracyjną i niezapalną chorobę rogówki. W procesie rozwoju schorzenia rogówka staje się coraz cieńsza i przybiera stożkowaty kształt (zdrowa rogówka jest kulista). Czy można zatem odwrócić ten proces?
Zaćma występuje na całym świecie, jest niestety najczęstszą przyczyną utraty wzroku. Wynika to najprawdopodobniej z faktu, że choroba ta bardzo długo nie daje objawów, rozwijając się powoli i podstępnie. Oprócz tego wokół leczenia katarakty narosło wiele mitów, dzięki którym pacjenci wierzą w możliwość samodzielnego leczenia tej dolegliwości. Jeśli więc samoleczenie nie działa, to w jaki sposób usunąć zaćmę?
Zwyrodnienie plamki żółtej atakuje centralną część siatkówki, utrudniając dostrzeganie szczegółów. Zaćma natomiast umiejscawia się w soczewce oka i sprawia, że staje się ona mętna i nieprzejrzysta. Jeśli obie choroby wystąpią jednocześnie, wzrok pacjenta zostanie znacząco upośledzony. Należy pamiętać, że są to dwie różne dolegliwości, z dwiema różnymi metodami leczenia.
Katarakta to jedna z najpowszechniejszych chorób oczu. Cierpiący na tę dolegliwość zaczynają widzieć otaczające przedmioty jak przez mgłę, skarżą się na gorsze postrzeganie nasycenia barw, mają problemy z oceną odległości i zaburzenia równowagi. Czy możemy dostać zaćmę w spadku?
Zaćma wikłająca nie różni się swoim skutkiem od pozostałych typów tej choroby: pogarsza komfort widzenia, a nieleczona prowadzi do całkowitej utraty wzroku. Zaliczana jest do chorób nabytych (przypominamy, że istnieje również zaćma wrodzona).
Zaćma jest chorobą, która znacznie obniża komfort życia – obraz staje się coraz bardziej mętny, a w przypadku braku leczenia pacjent widzi tylko jaśniejsze lub ciemniejsze plamy. Kataraktę można usunąć podczas operacji, co jest równoznaczne z powrotem wyraźnego widzenia. Co jeśli operacja się nie uda? Czy jest w ogóle taka możliwość?
Operacja usuwania zaćmy jest stosunkowo krótkim zabiegiem, który jednakże ingeruje w ciągłość tkanek. Procedura oczywiście wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym, w jej trakcie pacjent nie czuje żadnego bólu. Natomiast czy możliwy jest ból oka po operacyjnym zabiegu zaćmy? Kiedy i jak reagować?
