Irydotomia laserowa jest podstawowym zabiegiem w leczeniu jaskry. Na to schorzenie cierpi nawet 70 milionów osób na całym świecie, a prawie 1/10 tej społeczności jest już z tego powodu niewidoma. Przyczyny jej powstawania nie są do końca wyjaśnione, jednak dobrze znane są sposoby leczenia jaskry. Dobór leczenia zależy od wielu czynników, wśród których wyróżnia się rodzaj schorzenia. Obecna medycyna zna kilka istniejących odmian jaskry. Do nich należą: jaskra wrodzona, dziecięca, młodzieńcza, osób dorosłych czy wtórna. Jednym ze sposobów leczenia jaskry jest właśnie irydotomia laserowa. Czym jest ten zabieg i jak przebiega?
Kiedy zgłosić się do okulisty z podejrzeniem jaskry?
Nie zawsze jaskra daje objawy. Zdarza się tak, że choroba rozpoczyna się i przebiega niezauważona. Przeważnie jednak chory zauważa przede wszystkim światłowstręt i częste łzawienie oczu. Dodatkowo niekiedy pacjent widzi tęczowe koła albo mroczki przy spoglądaniu na źródło światła, a także ma problemy z przystosowaniem wzroku do ciemności. Ograniczone staje się pole widzenia – zanika to, co znajduje się po bokach. Niekiedy – głównie w stanach ostrych jaskry – pojawia się silny ból oka, a nawet nudności, wymioty, bóle głowy i brzucha oraz zaburzenia pracy serca.
Wśród czynników ryzyka wymienia się na pierwszym miejscu:
- predyspozycje rodzinne,
- wiek powyżej 40. roku życia,
- nadciśnienie tętnicze.
Zagrożone są też osoby z retinopatią cukrzycową, podwyższonym poziomem cholesterolu czy innymi chorobami gałki ocznej i krótkowzrocznością bądź nadwzrocznością. Również palacze tytoniu oraz osoby narażone na długotrwały stres lub urazy i leczone kortykosteroidami należą do grup ryzyka.
Diagnostyka i leczenie jaskry
Aby skutecznie wyleczyć jaskrę, najpierw należy zacząć od dokładnej diagnostyki. Prawidłowe postawienie rozpoznania daje szansę na podjęcie odpowiednich kroków do ratowania wzroku pacjenta. Każdy rodzaj zaćmy bowiem wymaga innego podejścia i doboru postępowania leczniczego. Obecnie istnieje wiele sposobów pozbycia się schorzenia. Głównym sposobem leczenia jaskry jest leczenie farmakologiczne. Obejmuje ono podawanie kropli do worka spojówkowego, obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe. Jeśli jednak leki zawiodą, można uciec się do innych sposobów. Do nich zalicza się między innymi leczenie chirurgiczne, czyli trabekulektomię. Jest ono jednak ostatecznością. Mniej inwazyjną metodą, znajdującą zastosowanie w leczeniu jaskry, jest terapia laserowa. Tutaj z kolei wyróżnia się trabekuloplastykę i irydotomię.
Irydotomia laserowa – kiedy jest wykonywana?
Warto na początek zapoznać się z istotą tego zabiegu. Irydotomia laserowa jest nieinwazyjnym zabiegiem, który ma na celu poszerzenie kąta, by ciecz wodnista mogła docierać do beleczkowania i dalszych dróg odpływu oka. Nie każdy pacjent może zostać poddany temu zabiegowi. Najpierw musi zostać odpowiednio zakwalifikowany. Aby było to możliwe, lekarz zleca wykonanie kompleksowych badań specjalistycznych, które dadzą dokładny obraz i potwierdzą wskazania lub przeciwwskazania do zabiegu. Osoby cierpiące na jaskrę pierwotną zamkniętego kąta lub na wątki kąt komory przedniej o dużym ryzyku zamknięcia będą kierowaniu na tego typu zabieg. Wykonuje się też go u pacjentów z jaskrą barwnikową, gdzie kąt jest otwarty, lecz należy wypłaszczyć podstawę tęczówki i zmniejszyć jej styczność z obwódką rzęskową. Wśród przeciwwskazań zaś wylicza się brak dostępu do komory przedniej, co mogłoby utrudnić techniczne wykonanie zabiegu.
Istota zabiegu
Zabieg irydotomii laserowej jest bezpieczny i bezbolesny dla pacjenta. Wymaga założenia na gałkę oczną specjalnej soczewki z żelem. Przed rozpoczęciem zabiegu źrenica przy pomocy kropli zostaje zwężona, a pacjent zostaje znieczulony miejscowo. Irydotomia polega na na wykonaniu przy pomocy wiązki laserowej małej dziurki na obwodzie tęczówki. Otwór wykonywany jest tak, że nie powoduje problemów z widzeniem i nie jest także widoczny. Wówczas do komory przedniej napływa barwnik z cieczą wodnistą, a tęczówka cofa się, dzięki czemu komora przednia powiększa się. Przed każdym zabiegiem informuje się pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych i powikłaniach. Do najczęstszych negatywnych skutków zabiegu należą krwawienie z tęczówki, stan zapalny wewnątrz gałki ocznej oraz uszkodzenie nabłonka rogówki.
