Widzenie po operacji zaćmy

Zaćma oznacza postępujące zmętnienie soczewki oka, wynikające z pogorszenia metabolizmu białek w jej obrębie. Przez zmętniałą soczewkę do oka wpada mniej światła, co powoduje niewyraźne widzenie, upośledzenie postrzegania kolorów, podwójny obraz. Choroba najczęściej dotyka osoby po 60 roku życia, często towarzyszy urazom oraz cukrzycy.

Operacja jest jedyną i najbardziej skuteczną metodą walki z tym schorzeniem. To również najczęściej wykonywany zabieg chirurgiczny oczu na świecie.

Na czym polega operacja zaćmy?

Lekarze często decydują się na fakoemulsyfikację – metodę wykorzystująca ultradźwięki do rozdrobnienia zmętniałej soczewki. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, za pomocą mikronarzędzi, wprowadzanych do wnętrza oka przez małe nacięcie rogówki. Następnie usuwana jest zmieniona chorobowo soczewka, na miejsce której chirurg wprowadza nową, sztuczną soczewkę, która pozostanie tam do końca życia pacjenta.

Operacja zaćmy trwa 15-20 minut, a pacjent tego samego dnia może opuścić szpital i (z pomocą osoby towarzyszącej) udać się na rekonwalescencję w zaciszu swojego domu. Następnego dnia lekarz przeprowadzi kontrolę pozabiegową.

Czy operacja zaćmy się udała?

To pytanie bardzo często pada z ust pacjentów i ich bliskich: jak wygląda życie po operacji zaćmy? Warto wiedzieć, że zabieg usuwania zmętniałej soczewki jest obarczony bardzo niskim ryzykiem niepowodzenia. Jego zaletą jest to, że efekty można zauważyć niemal od razu!

Oko musi dostosować się do nowej ostrości widzenia, w związku z tym może wystąpić przejściowa nadwrażliwość na światło, łzawienie. Przez kilka dni pacjent miewa wrażenie ciała obcego pod powieką. Pojawia się chęć tarcia i pocierania oka. Są to naturalne reakcje i nie należy się nimi martwić. Po ok. 6 tygodniach stosowania się do zaleceń oko całkowicie się zagoi, wtedy też można będzie w pełni ocenić efekty operacji katarakty.

Powikłania po zabiegu usunięcia zaćmy

Jak już wspomnieliśmy, operacja zaćmy jest bezpieczną, rutynowo wykonywaną procedurą chirurgiczną. Jednakże każda taka ingerencja niesie za sobą pewne ryzyko. Powikłania zdarzają się u  1-2% pacjentów, biorąc pod uwagę zabiegi na całym świecie (czyli u 1-2 osób na 100).

Czasem występuje krwotok do wnętrza oka lub siniec, wysięk wokół niego. Krwotok z reguły nie zagraża zdrowiu ani życiu operowanego, a siniak to skutek podania znieczulenia w zastrzyku.          Rzadko pojawiają się pooperacyjne infekcje, objawiające się zaczerwienieniem, bólem, opuchlizną bądź ropną wydzieliną. Należy wówczas udać się do lekarza po antybiotyk silniejszy niż ten aplikowany w kroplach.

Może też wystąpić jaskra wtórna, która zniknie po podaniu leków, czy astygmatyzm, spowodowany opuchlizną lub zbyt ciasnym szwem.

Bywają też poważniejsze komplikacje, jak odwarstwienie siatkówki czy przemieszczenie nowej soczewki – te już wymagają interwencji specjalisty. W przypadku przemieszczenia niezbędna jest druga operacja, w trakcie której soczewka jest ponownie zamocowana lub wymieniona na nową.

Jak ograniczyć ryzyko leczenia zaćmy?

Przede wszystkim nie należy zwlekać z operacją katarakty. Im mniej zaawansowane stadium zaćmy, tym łatwiejszy i krótszy zabieg, a rekonwalescencja ma łagodniejszy przebieg. Mocno zmętniała soczewka uniemożliwia wykonanie niektórych badań, co może prowadzić do wystąpienia nieprzewidzianych problemów w trakcie jej usuwania, a także niepotrzebnie wydłużać procedurę chirurgiczną.

Warto zadać sobie trud znalezienia najlepszego, godnego zaufania specjalisty, który wykona operację zaćmy – pomoże to zmniejszyć stres pacjenta.

Kolejnym niezmiernie ważnym czynnikiem jest rzetelne przestrzeganie pooperacyjnych zaleceń, aby nie wystąpiły powikłania po operacji zaćmy Należy regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne do okulisty, stosować zapisane antybiotyki, przez trzy miesiące zrezygnować z nadmiernej aktywności fizycznej, nie dotykać oka brudnymi rękami. Paniom zalecamy rezygnację z wykonywania makijażu przez kilka tygodni po zabiegu usunięcia zaćmy. Można natomiast nosić okulary przeciwsłoneczne z filtrami UV.

Wielu powikłań można uniknąć, a częstą ich przyczyną są niestety zaniedbania pacjentów.