Zaćma korowa oka - objawy i leczenie

Zaćmę można podzielić na kilka rodzajów, które różnią się pomiędzy sobą objawami, sposobem rozwijania się choroby i szybkością jej postępowania. Jednym z bardziej „zdradliwych” typów katarakty jest zaćma korowa.

Co to jest zaćma korowa?

Zaćma korowa to jedna z odmian zaćmy starczej, czyli takiej, której przyczyną jest starzenie się organizmu i związane z nim zwiotczenie soczewki. Do oka nie dociera wówczas odpowiednia ilość substancji odżywczych, a w rezultacie soczewka traci przejrzystość i zaczyna mętnieć, uniemożliwiając nam prawidłowe widzenie. Jednak owo mętnienie może rozpocząć się w różnych punktach: jeżeli soczewka mętnieje od razu od środka, mamy do czynienia z zaćmą jądrową. Natomiast w przypadku zaćmy korowej proces mętnienia zaczyna się na obrzeżach soczewki.

Zaćma korowa oka - objawy

W pierwszych stadiach rozwoju zaćma korowa może nie dawać żadnych wyraźnych objawów, w związku z tym często bywa diagnozowana dość późno. Soczewka mętniejąca na obwodzie, nie bezpośrednio na osi widzenia, nie powoduje od początku dolegliwości charakterystycznych dla katarakty. Jednak wraz z rozwojem choroby, kiedy zaćma obejmuje coraz większy obszar. Objawy zaćmy to pojawianie się nadwrażliwości na światło, podwójne widzenie, słabsze widzenie po zmroku oraz zamglony, rozmazany obraz, z wyblakłymi kolorami. Wówczas trzeba jak najszybciej rozpocząć leczenie zaćmy oka, ponieważ oznacza to, że zaćma jest już najprawdopodobniej mocno zaawansowana.

Leczenie zaćmy korowej oka

Zaćmę korową leczy się tak samo, jak inne rodzaje tego schorzenia. Na początku można aplikować krople do oczu, spowalniające postęp choroby. Jednak – jako że zaćma korowa rozwija się dość szybko, a diagnozowana jest często na zaawansowanym etapie – optymalnym rozwiązaniem jest jak najszybsze ustalenie terminu operacji. Zabieg leczenia zaćmy jest przeprowadzany szybko, bezboleśnie (stosowane jest znieczulenie miejscowe w formie kropli do oczu) i bez konieczności pozostawania w szpitalu. Zmętniała soczewka zostaje rozbita przy pomocy ultradźwięków, a następnie usuwana z oka. Na jej miejsce wszczepia się soczewkę syntetyczną, jedno- lub wieloogniskową.

Dla całkowitego wyleczenia zaćmy duże znaczenie ma także okres rekonwalescencji po zabiegu operacji zaćmy. Przeciwskazaniem jest doprowadzanie do przemęczania organizmu, schylania, podnoszenia ciężarów i nadmiernej ekspozycji na słońce. W ciągu pierwszych dni po operacji zaćmy trzeba szczególnie uważać, by do regenerującego się oka nie dostała się woda, kosmetyki ani pyłki. Po operacji zaćmy można natomiast spacerować, czytać czy oglądać telewizję – oczywiście wszystko z umiarem. Po upływie ok. 4-6 tygodni można powrócić do niemalże wszystkich wcześniejszych aktywności, oczywiście po konsultacji z lekarzem okulistą.