Pod nazwą zapalenia błony naczyniowej kryje się choroba oczu powstająca na skutek wielu czynników, które często bardzo trudno konkretnie ustalić. Bez interwencji okulisty może prowadzić do znacznego pogorszenia się wzroku, a w konsekwencji zagraża widzeniu. Co więcej, jest to schorzenie ciężkie do wyleczenia i często prowadzi do powikłań.
Czym jest zapalenie błony naczyniowej oka? Jak je rozpoznać i leczyć?
Zapaleniem błony naczyniowej oka określa się chorobę narządu wzroku. Jest ona poważnym schorzeniem, gdyż często pociąga za sobą negatywne skutki i powikłania. Błona naczyniowa jest bowiem środkową warstwą ściany gałki ocznej, znajdującą się między siatkówką a twardówką. Zawiera ona tęczówkę warunkującą kolor oczu, ciałko rzęskowe odpowiedzialne za wyraźne widzenie z bliska i daleka oraz naczyniówkę, wyściełającą twardówkę od wewnątrz.
Objawy, przyczyny i konsekwencje choroby
Wśród objawów wylicza się przede wszystkim:
- Silne zaczerwienienie gałki ocznej,
- Uporczywy ból oka i okolic,
- Światłowstręt, łzawienie i męty,
- Zaburzoną ostrość widzenia.
Zapalenie błony naczyniowej może wywoływać wiele czynników. Często ciężko jednoznacznie i szybko określić, który czynnik zadziałał zapalnie. Oprócz bakterii, wirusów, grzybów, pasożytów, pierwotniaków na oko mogą zadziałać ogólnoustrojowe schorzenia. Do takich zalicza się reumatoidalne zapalenie stawów, cukrzycę, sarkoidozę, a także gruźlicę i kiłę, zapalenia w pobliżu oczu (np. zatok, zęba), choroby odzwierzęce (np. toksoplazmoza).
Wyróżnia się przy tym także chorobę Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, łuszczycę, półpasiec i boreliozę oraz urazy i uszkodzenia chemiczne.
Wyróżnia się kilka odmian zapalenia błony naczyniowej. Jak wiadomo, ta część oka składa się z trzech warstw. Schorzenie może zająć zarówno każdą z nich z osobna, jak i wszystkie razem. Wyróżnia się więc zapalenie przedniej części błony naczyniowej, czyli tęczówki i ciała rzęskowego, co charakteryzuje się wystąpieniem większości objawów wraz z obrzękiem plamki żółtej. Zajęcie warstwy środkowej, czyli części płaskiej ciałka rzęskowego objawia się wystąpieniem mętów, pogorszeniem jakości widzenia, obrzękiem plamki żółtej i nerwu wzrokowego i występuje zazwyczaj jednostronnie. Naczyniówka i siatkówka to tylna część błony naczyniowej. Jej zapalenie może być stanem ostrym lub przewlekłym i objawiać się mętami, zaburzeniami ostrości wzroku i ubytkami w polu widzenia.
Wyróżnia się kilkanaście czynników, które mogą wpływać na zwiększenie ryzyka wystąpienia choroby. Wśród nich najczęściej wyróżnia się przede wszystkim kontakt z obcą mikroflorą, do której organizm nie jest przystosowany, co ma miejsce w przypadku dalekich – często egzotycznych podróży. Również jedzenie surowego mięsa i bezpośredni kontakt ze zwierzętami może się temu przyczyniać. Narkotyki podawane dożylnie i rozwiązłość seksualna zwiększają ryzyko zakażenia wirusem HIV, a ten z kolei może spowodować grzybicze zapalenie błony naczyniowej.
Leczenie zapalenia błony naczyniowej oka
To, jakie leczenie zostanie wdrożone, zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby narządu wzroku, jej przebiegu, typu oraz schorzeń jej towarzyszących. Dlatego zdarza się często tak, że jedną chorobę leczy kilku lekarzy odpowiedzialnych zarówno za dysfunkcję narządu wzroku, jak i leczących choroby współistniejące. Leczenie zapalenia błony naczyniowej opiera się w głównej mierze na stosowaniu maści i kropli do oczu z kortyzonem lub lekiem przeciwzapalnym. Odpowiedni dobór lekarstw zależy od czynnika wywołującego zapalenie. W chorobach bakteryjnych zaleca się stosowanie antybiotykoterapii, zaś w zakażeniach wirusami – środki przeciwwirusowe.
Oczywiście, jak w przypadku każdej choroby, również tutaj mogą pojawić się pewne powikłania. Jednym z takich negatywnych następstw mogą okazać się zrosty między tęczówką a soczewką, co prowadzi do trwałej utraty wzroku. Aby temu zapobiec w odpowiednim czasie, stosuje się krople rozszerzające źrenice. U cięższych przypadków stosowane są zastrzyki pod spojówkę lub tabletki z kortyzonem. Tylko wysokie dawki leków są w stanie zahamować postęp choroby, a tym samym spowolnić postępującą utratę wzroku.
