Osoby zmagające się ze stożkiem rogówki nie widzą prawidłowo nawet w okularach korekcyjnych czy zwykłych, miękkich szkłach kontaktowych. W przypadku tego schorzenia rogówka staje się coraz bardziej zniekształcona – jej półokrągły dotychczas kształt przybiera formę stożka. Jedną z dostępnych obecnie metod leczenia tego rodzaju wady są twarde soczewki.
Diagnozowanie stożka rogówki
Soczewki do korekcji stożka rogówki muszą być odpowiednio dopasowane przez specjalistę. Zanim jednak to nastąpi, potrzebny jest szereg badań umożliwiających zdiagnozowanie choroby. Z jakimi objawami należy niezwłocznie zgłosić się do okulisty? Na pewno powinno skłonić nas do tego pogarszanie się wzroku, zwłaszcza gdy obraz staje się niewyraźny zarówno z daleka, jak i z bliska. Do częstych objawów potwierdzających stożek rogówki można zaliczyć też problemy z widzeniem po zmroku, osłabienie jakości widzenia w jednym oku (znacznie bardziej niż w drugim), dyskomfort odczuwany w jasno oświetlonych pomieszczeniach lub w słoneczne dni, a także uciążliwe swędzenie, pieczenie lub ból oka.
Diagnostyka w przypadku podejrzenia stożka opiera się przede wszystkim na topografii rogówki. Oprócz tego okulista może zlecić takie badania, jak retinoskopia oraz badania z zastosowaniem lampy szczelinowej oraz keratometru.
Jak dobiera się soczewki?
Po określeniu krzywizny rogówki można dobrać soczewki, które następnie zostaną wykonane na zamówienie – muszą bowiem być idealnie dopasowane do indywidualnych potrzeb. Zazwyczaj stosuje się metodę 3-punktową: wówczas soczewka wywiera niewielki nacisk na szczyt stożka, dzięki czemu nie ma ryzyka uszkodzenia rogówki, za to osiąga się dobra jakość widzenia. Jeżeli soczewka nie zostanie prawidłowo dopasowana, jej użytkowanie może być niekomfortowe lub wręcz niemożliwe – rezultatem takiego błędu jest zazwyczaj wypadanie soczewki oraz zaczerwienienie i pieczenie oka. Dlatego niezwykle istotne jest to, by doborem soczewek do stożka rogówki zajął się naprawdę znakomity specjalista.
Oczekiwanie na zamówione soczewki trwa najczęściej do 30 dni. Kiedy już je otrzymamy, znów musimy udać się do okulisty, aby przejść krótki trening zakładania i zdejmowania soczewek.
Twarde soczewki kontaktowe – co to jest?
Soczewki stosowane do korekcji wzroku w przypadku stożka rogówki różnią się od tych, które noszą np. krótkowidze. Twarde soczewki mają przede wszystkim mniejszą średnicę. Są również wykonane z innych materiałów, które umożliwiają prawidłowe dotlenienie rogówki – dlatego soczewki twarde znane są również jako RGP, czyli gazoprzepuszczalne (rigid gas permeable). Ich kształt jest stabilny – nie można wyginać ich tak jak soczewek miękkich, a więc nie ma ryzyka pomyłki, na którą stronę powinniśmy je założyć. Samo zakładanie i zdejmowanie oraz czyszczenie soczewek nie nastręcza trudności.
Soczewek twardych nie trzeba również wymieniać tak często jak miękkich – jeżeli są prawidłowo dopasowane, mogą posłużyć nam nawet ok. 2 lat.
Alternatywą dla sztywnych soczewek są soczewki skleralne (twardówkowe) lub sztywno-miękkie (hubrydowe). To drugie rozwiązanie polega na tym, że soczewka składa się z 2 rodzajów materiałów – jej środkowa część jest twarda, wykonana z materiału gazoprzepuszczalnego, natomiast obrzeża są miękkie. Z kolei soczewki skleralne są zarezerwowane dla zaawansowanych etapów rozwoju stożka. Są nieco większe (wykraczają poza obszar rogówki) i należy je częściej zdejmować – przynajmniej co 6 godzin.
Kiedy stożek zmienia kształt i staje się coraz bardziej wypukły, konieczne jest dopasowanie nowych soczewek. Warto zatem przynajmniej raz na pół roku udać się do gabinetu okulistycznego na wizytę kontrolną. Natomiast w sytuacji gdy noszenie soczewek okazuje się niewystarczająco satysfakcjonujące czy po prostu niekomfortowe, „nie dla mnie” – wtedy warto wziąć pod uwagę leczenie chirurgiczne i skorzystanie z takich zabiegów, jak np. wszczepienie intacsów czy cross linking.
