Stożek rogówki, znany również pod nazwą keratoconus, to schorzenie, które może czasem dotkliwie utrudniać codzienne życie. Choroba polega na nieprawidłowym ukształtowaniu rogówki, która staje się zanadto wybrzuszona i nabiera stożkowatego kształtu. W wyniku takich zmian wzrok pogarsza się coraz bardziej, a okulary korekcyjne czy zwykłe soczewki kontaktowe nie wystarczają. Jak zatem leczy się stożek rogówki?
Przyczyny i objawy stożka rogówki
Mimo licznych badań nad zjawiskiem keratoconus, przyczyny tej choroby wciąż nie są precyzyjnie określone. Wiadomo jedynie, że na powstawanie zniekształceń w obrębie rogówki mogą mieć wpływ czynniki genetyczne, alergie i urazy oka. Wczesne wykrycie choroby może być trudne, ponieważ nie zawsze zwracamy uwagę na pierwsze objawy zniekształcenia rogówki. Co zatem powinno wzbudzić naszą czujność i skłonić do wizyty u specjalisty?
- różnorodne zaburzenia widzenia, np. zwielokrotnione obrazy, słabe widzenie zarówno z bliższej, jak i dalszej odległości;
- znacząco słabszy wzrok w jednym oku;
- odczuwalne pogorszenie widzenia wieczorem i w nocy;
- uporczywy ból oka;
- nadwrażliwość oczu na światło;
- swędzenie lub pieczenie oka.
Leczenie stożka rogówki – soczewki i zabiegi
Podstawową metodą korygowania stożka rogówki są twarde soczewki, dobierane przez okulistę na podstawie wyników topografii rogówki. Kształt soczewki musi być dokładnie dopasowany do wymiarów krzywizny rogówki – tylko wówczas soczewka będzie prawidłowo spełniać swoją funkcję.
Drugim sposobem leczenia stożka rogówki jest wszczepienie pierścieni śródrogówkowych, czyli intacsów. Są one wykonane z materiału PMMA, który bardzo dobrze adaptuje się do ludzkiego oka. Zabieg jest wykonywany przy pomocy lasera femtosekunfowego, który umożliwia precyzyjne wytworzenie kanałów, w których umieszczone będą pierścienie. Decydując się na wszczepienie intasców, możemy liczyć na poprawę ostrości widzenia i zmniejszenie nieprawidłowości w krzywiźnie rogówki. Niestety, rezultat takiej operacji może okazać się jedynie tymczasowy – wciąż istnieje ryzyko, że rogówka znów zacznie przybierać stożkowaty kształt.
Zdecydowanie bardziej skomplikowanym zabiegiem jest przeszczep rogówki, polegający na zastąpieniu zniekształconego elementu nowym. Przynosi to lepsze, trwalsze efekty przy stosunkowo małym ryzyku wystąpienia powikłań. Jednak rekonwalescencja po takiej operacji trwa co najmniej kilka miesięcy.
Cross linking – najnowocześniejsza metoda leczenia
Najbardziej nowoczesną, efektywną i bezpieczną metodą operowania stożka rogówki jest cross linking. Zabieg ten polega na tworzeniu dodatkowych wiązań krzyżowych pomiędzy blaszkami kolagenu, dzięki czemu rogówka staje się bardziej usztywniona, wzmocniona i odporna na powstawanie nieprawidłowych krzywizn. Rozwój stożka rogówki zostaje więc zahamowany.
